Slapengaan met  Sei Shonagon ...

hoofdkussenversje
vluchtig uit de droom geplukt
luchtig geboetseerd

... en 's morgens wakker met  Paul van Ostaijen

dag verwondering
gevat in vijf-zeven-vijf
dag fijn haaiku mijn

Een knipoogje naar Barack Obama

nobel is de prijs
voor nieuwe yes-we-can hoop
op wereldvrede

... naar zijn kollega Herman Van Rompuy, ter gelegenheid van zijn promotie tot Permanente Voorzitter van de Europese Raad (President van Europa)

rustige vastheid
monkellachende opa
blijft verder dichter

... naar koninklijk padvinder Wilfried Martens

de vorst roept om Fried
telkens hij op vakantie
weg is met zijn Miet

... en naar "erfgenamen" Jean-Luc Dehaene en Yves Leterme

waarom toch o wee
vlood het spook van B-H-V
niet met Herman mee

Een knipoogje naar Philippe Muyters, Yanina Wickmayer en Xavier Malisse

ze slaan de bal mis
nooit gedoopt maar toch geschorst
en dan weer niet meer

... en naar de Belgische voetbalbond en Profliga

Moeskroen gaat failliet
spelen d'andere clubs nu
punten kwijt of niet

Een knipoogje naar puzzelaars

negen acht zeven
zes vijf vier drie twee één su-
doku opgelost :-)

... naar sterrenvrienden

vallende sterren
ik wens dat ze niet knallen
pardoes op ons hoofd

... naar de slijpers van teleskoopspiegels in de kelders van de Antwerpse zoo

in de kelder kraakt
het geknars van slijpend glas
oh wat een zootje

... en we blijven aldaar met een knipoogje naar Urbanus

ze is geboren
in een bakske vol met stro
rozige Kai-Mook

Na de (eventjes) witte Kerst, een knipoogje naar Al Gore

teveel CO2
de sneeuwman in buurman's tuin
is reeds weg gedooid

... en naar de  partiëel verduisterde blue moon

't is oudejaar en
raar maar waar er is een hap
uit de blauwe maan

Epiloog

Tot besluit een haiku van Hugo Claus (bron:  blog Henk Veenstra)...

Luister naar buiten,
het water klappertandt
aan de vogelpoten.

... en mijn knipoogje...

Hugo's laatste vers
was het onsterfelijke
tistietatuutis

Het raadsel van haaiku-poëzie: hoe kan men in zo'n korte verzen de aandacht van de lezer trekken en levendig houden? Je hebt tot hier doorgelezen - misschien met glimlachjes, misschien met gefronste wenkbrauwen. Graag je reaktie, per email (naar erik-at-desonville.net) of op mijn  gastenboek.